Gepassioneerde auticoach en ergotherapeut

met specialisatie emotionele ontwikkeling

- In de praktijk en aan huis-

Talectum wordt geïnspireerd door

Als cliënten, gezinnen, kinderen naar Talectum komen, zitten ze heel vaak al IN STRESS. Dan is ook de stressreactie (bevriezen/vluchten/vechten) actief. Wanneer iemand in de stressreactie zit, kan er nog maar weinig (of zelfs niets) geleerd worden. Heel wat aanpak situeert zich op gedragsniveau, waarbij we kinderen/jongeren/volwassenen iets willen leren. Verandering is vaak al zo moeilijk en brengt nog méér stress met zich mee. Daarom kijken we bij Talectum éérst naar de onderliggende behoeften en zetten we eéérst in op basisrust, verbinding, veiligheid, vertrouwen. Pas wanneer aan deze behoeften is voldaan, kunnen we dingen veranderen/aanpakken/aanleren. En dit geldt zowel voor de persoon met ASS als de andere leden van het gezin. 

 

Anton Dosen ontwikkelde de schaal van emotionele ontwikkeling. Hij deelde deze in op in vijf verschillende fasen, waarvan elke fase bestaat uit 13 domeinen.

Elk gedrag is een soort van taal : door gedrag wordt een signaal uitgezonden over de achterliggende behoefte. Dit geldt zowel voor kinderen als volwassenen.
In elke fase van de emotionele ontwikkeling zit een specifieke behoefte:

Fase 1 : de behoefte aan innerlijke rust (er is overprikkeling aanwezig)

Fase 2: de behoefte aan bevestiging (“ik ben oké zoals ik ben”)

Fase 3: de behoefte aan meer zelfstandigheid (ikje tonen)

Fase 4: de behoefte aan het groeien in vaardigheden

Fase 5: de behoefte aan zelfvertrouwen

Binnen de emotionele ontwikkeling gaat het over het verschil tussen “KUNNEN” en AANKUNNEN. Iemand in (hevige) stress heeft minder draagkracht om de stressvolle situatie het hoofd te bieden.

In mijn begeleiding houd ik steevast rekening met de emotionele fase waarin de cliënt zich op dat moment bevindt. Door een veilig en positief leefklimaat aan te bieden, kan de cliënt zich verder ontwikkelen.

Talectum focust zich op de emotionele ontwikkeling om zo het welzijn en het functioneren te verbeteren.

Kobe Vanroy (werkzaam bij Autisme Centraal) ontwikkelde de ABCDE-METHODIEK om ouders en begeleiders te helpen anders te kijken naar het gedrag van iemand met autisme en hun aanpak. Deze methodiek vormt een basis om na te denken over een autismevriendelijke omgeving (thuis, op school, op het werk, in vrije tijd,...).
De methodiek wordt voorgesteld in een controlepaneel, waarbij 52 knopjes en schuivers je ertoe aanzetten om na te denken over je begeleiding. De zes eerste letters van het alfabet vormen hierbij de basis:

  • Het autistisch denken en waarnemen staat centraal

  • Basisrust is een noodzaak om te leren en te groeien als mens en bereik je door uitdagingen en mogelijkheden in evenwicht te brengen

  • Verhelderen via concrete communicatie doe je door voldoende, expliciet en positief te communiceren, rekening houdend met het begripsniveau

  • Er wordt duppelsporig gewerkt: zowel omgevingsaanpassingen als het aanleren van vaardigheden

  • Eigenheid: iedere persoon met autisme is uniek en verdient een aanpak op maat

  • Omgevingsaanpassingen en vaardigheden zijn functioneel waar het nut ervan door de persoon met autisme kan worden ingezien en als ze in verschillende contexten gebruikt kunnen worden

Als therapeut  werk ik steevast volgens deze zes principes van de ABCDE-METHODIEK. Ze vormen de basis van elke sessie.

Talectum gebruikt de principes van de ABCDEF-methodiek waarbij vooral basisrust en het autistisch denken centraal staan.

Talectum werkt regelmatig met de methodiek van "mission possible"

Dit is een ontwikkelingsprogramma bedoeld voor jongeren (maar mijn inziens ook perfect te gebruiken bij volwassenen) dat helpt om doelen te stellen en deze te realiseren. Deze methode is gebaseerd op het oplossingsgericht gedachtegoed en bevat elf stappen om je doel te bereiken. Ik gebruik volgende stappen in mijn begeleiding:

  • Het doel zo concreet mogelijk formuleren
  • Het benoemen van de voordelen die het bereiken van het doel je zuden opleveren
  • Het zoeken naar supporters: wie kan jou ondersteunen en op welke manier?
  • Het werken met een schaal : hoe goed ben jij al in een bepaalde vaardigheid van 0 tot 10 en wat zou een volgende stap kunnen zijn? Zo zorgen we ervoor dat de stappen klein én haalbaar blijven.
  • Het zoeken naar hulpbronnen : wat heb jij nodig om die ene stap te kunnen zetten?
  • Het bedenken van een plan bij mogelijke tegenslag : wat kan je doen als het even tegen zit?
  • Het vieren van succes als je doel bereikt is.

Talectum is fan van "Growie" en "Fixie" 

Met de term ‘mindset’ wordt bedoeld de manier waarop je denkt en handelt bij een bepaalde situatie. Kinderen en volwassenen kunnen op twee verschillende manieren denken:

Vaste mindset (fixie) : je gelooft dat de dingen zijn zoals ze zijn. Het staat ‘vast’.

Groeimindset (growie) gelooft dat je in staat bent om te groeien en te leren.

Als therapeut geloof ik dat iederéén de mogelijkheid heeft om te groeien en bij te leren, mezelf inclusief. Na elke sessie leer ik enorm veel bij over mezelf, theorieën, cliënten en behandelingsmethoden. Ik volg regelmatig vormingen en lees wetenschappelijke literatuur om zo op de hoogte te blijven van de nieuwste ontwikkelingen.
Ik geloof erg in het groeipotentieel van mijn cliënten. Ik zie de kleine stappen die worden gezet en bekrachtig deze zoveel mogelijk. Ik vind het zelf geweldig om deel te mogen uit maken van elk groeiproces dat mijn cliënten doormaken.

Binnen de ergotherapie en ontwikkelingsstimulatie maken we gebruik van de methode 'Trap van Begeleiding' (Sigrid Huygen)

                  Auteur: Sigrid Huygen               https://auticog.be/de-trap-van-begeleiding/

 

Het aanleren van nieuwe vaardigheden is gebaseerd op de ‘Trap van begeleiding’ van Sigrid Huygen (ergotherapeute en auteur van het boek ‘cognitieve en fijnmotorische stimulatie bij jonge kinderen met autisme en een verstandelijke beperking’).

Sigrid Huygen heeft de ‘Trap van begeleiding’ zelf ontworpen om hulpverleners en ouders te helpen om cognitieve en fijnmotorische taken te kunnen aanpassen aan het leerniveau van een kind dat leert in heel kleine stappen. Het is een schematische voorstelling die chronologisch weergeeft op welk niveau een kind leerbaar is en op welke manier je de therapeutische benadering kunt optimaliseren.

Tijdens mijn begeleidingen gebruik ik deze basis om vaardigheden aan te leren. De te leren handelingen worden stapje voor stapje aangeleerd op maat van het kind. Er zal eerst met een actief voorbeeld gewerkt worden (dit wil zeggen: de vaardigheid wordt stap voor stap voorgedaan). Wanneer het kind hierin slaagt, zal er overgegaan worden naar een passief voorbeeld, waarbij het kind zelf moet nadenken over hoe het eindproduct tot stand is gekomen. En tot slot wordt de begeleiding steeds meer afgebouwd, zodat het kind leert om de handeling zelfstandig uit te voeren.  Tijdens de begeleiding zal er steeds gekeken worden naar wat het kind precies nodig heeft qua ondersteuning. En dit alles gebeurt steeds in een positief en stimulerend leefklimaat,waarbij succeservaringen en het zelfvertrouwen van het kind centraal staan.