Gepassioneerde auticoach en ergotherapeut

met specialisatie emotionele ontwikkeling

- In de praktijk en aan huis-

 

In de vorige posts gaven we al de tips om rust, veiligheid, duidelijkheid en voorspelbaarheid te bieden bij moeilijk gedrag. Dit zowel preventief als op het moment zelf.

Een volgende techniek is het bieden van nabijheid als het moeilijke gedrag wordt gesteld. Het stressbrein van je kind raakt actief en het logisch denken valt weg. Dan werken dingen als straffen of belonen ook helemaal niet meer. De bedoeling is om rust en veiligheid te installeren. En dat kunnen we doen door nabijheid te bieden.

 

Wat is nabijheid?

Dat wil zeggen dat je letterlijk (en figuurlijk) zo dichtbij je kind bent als nodig en veilig is. Sommige kinderen vinden het leuk om (stevig) geknuffeld te worden ; anderen kunnen aanrakingen op dat moment niet verdragen. Sommigen willen dat je vlak naast hen zit, of voor hen. Anderen willen je wat meer op afstand (vb: achter de deur). Als je kind het kan, spreek met je kind af wat hij/zij zou willen. En anders wordt het uitproberen: ga wat dichter naar je kind en kijk hoe je kind hierop reageert. Wordt je kind iets rustiger, of wordt het nerger? Als het erger wordt, weet je dat wat meer afstand moet nemen. Als je kind rustiger of even hard huilt, kan je een stap dichter zetten. Kijk opnieuw hoe je kind hierop reageert.

Verder is het belangrijk om te kijken of en welke auditieve prikkels je kind kan verdragen. Praten geeft imeers véél prikkels die je kind vaak niet kan verwerken. Uit ervaring weet ik dat ik gewoon in stitle naast je kind zitten erg rustgevend kan zijn. Je hoeft niets te zeggen of te doen. Het naast je kind zitten betekent zéér veel. En is vaak net die handeling die je kind nodig heeft om rust te vinden.

Maar het kan zijn dat je kind misshien wel nood heeft aan een muziekje, of een liedje dat je zingt, of wat neuriet, of sussende geluiden maakt. Voer zeker géén gesprek over wat er scheelt, over welk gedrag wel/niet gepast is. Dat is veel te veel info en dat kan je kind niet aan op dat moment.

Jouw aanwezigheid is zo waardevol voor je kind. Jij als persoon, als levend mens, als ouder, als mama of papa... jij bent het allerbelangrijkste op zo'n moment. Jij bent geneog. En zelfs meer dan dat!